Shpërndaje

-Kam rënë në dashuri me ty. Kam rënë keqas në dashuri me ty!

Në zërin e saj me ngjyrim paditës, cuditërisht dalloheshin dhe nota dhembshurie.

-E kam mendjen vetëm te ti.

Nga mëngjesi në mbrëmje të mendoj vetëm ty.

-Edhe une të dua shumë.

U tregova i ciltër, por pohimi im nuk kishte fuqinë dhe vertetesinë e saj. Ajo pohoi e para. Une vetëm perserita të njejtën gjë, ndaj u duk sikur përbetimi im dashuror ishte më shumë nje akt mirësjelljeje ngushëllues, ose thjeshtë kopjues. Ajo e pranoi e para permasën e frikshme të kësaj dashurie dhe kësisoj e humbi lojën.

– Orhan Pamuk –